De Nieuwe Energie

de voormalige spinnerij van Clos en Leembruggen

Opdrachtgever:

Clos & Leembruggen

Ontwerp:

wolfabriek

Functie nu:

bedrijfsgebouw en daklozenopvang

Bouwjaar:

1941

Status:

gemeentelijk monument

"Ik vind het gaaf dat dit pand bewaard is gebleven. Ik vind het een voorrecht dat ik in zo’n mooi gebouw werk. Het ligt prachtig aan het Singel. "

Judith Veltman, Portaal

Ontstaansgeschiedenis

Clos & Leembruggen werd opgericht in 1766. Belangrijkste activiteit was de verwerking van wol, zoals de meeste Leidse textielfabrieken. In 1941 kreeg Buurman de opdracht voor het ontwerpen van een spinnerij. Tijdens de bezetting kwam de bouw stil te liggen. Buurman kreeg pas in 1947 toestemming om de fabriek te voltooien. In 1949 is de fabriek in gebruik genomen.


Toen de Leidse textiel later in de 20e eeuw de internationale concurrentie niet meer aankon, kwam het pand leeg te staan. Na jaren van verwaarlozing is de voormalige spinnerij getransformeerd tot een bedrijfsgebouw waar voor daklozen een werkplaats is van dagbesteding, gecombineerd met kantoren, onder de naam Nieuwe Energie.  Inmiddels zit Nieuwe Energie vol met bedrijven en bedrijfjes uit de communicatiesector onder de paraplu van het Leidse Huis van de Communicatie. Ook is er een restaurant dat wordt gerund door het ROC.

Bouwstijl

Er is veel aandacht besteed aan de uiterlijke verschijningsvorm van dit gebouw, hoewel het als fabrieksgebouw moest dienen. Zo zijn de gevels met een borstwering doorgetrokken tot boven het dak, zodat de sheddaken, de dakdoorbrekingen, de afzuigunits en de ventilatiekokers aan het oog worden onttrokken. Dit gebouw is een goed voorbeeld van de bouwstijl (Delftse Schoolstijl) van architect B. Buurman, een belangrijk architect voor Leiden. Het gebouw is gaaf. Dit fabrieksgebouw is bouwhistorisch interessant vanwege het gebruik van schokbeton voor de raam- en deurkozijnen. Dit was een voor de bouwtijd nieuw materiaal dat weinig onderhoud nodig heeft. Bijzonder is ook het feit dat de gevels gemetseld zijn in een handvormsteen. Voor fabrieksgebouwen werd een dergelijke steen zelden toegepast. (Omschrijving gemeentelijk monument)

Interieur

Bijzonderheden

Buurman heeft ook de vlaggenmast ontworpen. Deze is echter verdwenen.

Waarde

Dit is typisch Buurman: strak, sober en ingetogen met architectonische elementen zoals driehoeksramen en typerend metselwerk”. Edwin Orsel, Erfgoed Leiden

media